Twoje konto

Utwórz konto, aby zapisywać ćwiczenia dziecka, przeglądać jego aktywności i przekazywać podsumowania wybranemu specjaliście.

Test Wortha

Próba z czterema światłami i czerwono-zielonymi okularami. Liczba oraz barwa widzianych punktów pomagają ocenić, czy obrazy z obu oczu są łączone, tłumione lub widziane podwójnie.

Inne nazwy

test czterech punktów · Worth 4 dot test · test czterech punktów Wortha · Worth four light test · W4LT

Dla rodzica

Dlaczego światła ogląda się przez kolorowe okulary?

Dziecko zakłada okulary z jednym czerwonym i jednym zielonym filtrem. Patrzy na cztery światła i mówi, ile widzi oraz jakie mają kolory. Filtry sprawiają, że każde oko otrzymuje nieco inny zestaw punktów. Dzięki temu można rozpoznać, czy w odpowiedzi uczestniczą oba oczy.

W typowym ustawieniu czerwony filtr znajduje się przed prawym okiem. To oko widzi dwa czerwone punkty, a lewe przez zielony filtr trzy zielone. Gdy obrazy zostają połączone, dziecko zwykle zgłasza cztery punkty. Jeden z nich pochodzi ze wspólnego miejsca obu obrazów.

Co mogą oznaczać inne odpowiedzi?

Widzenie tylko dwóch lub trzech punktów może wskazywać, że obraz jednego oka jest pomijany. Pięć punktów może oznaczać podwójne widzenie. Osoba badająca dopytuje jednak, czy wszystkie były widoczne jednocześnie, czy pojawiały się na zmianę.

Nie trzeba uczyć dziecka „prawidłowej” odpowiedzi. Najbardziej pomaga szczera relacja tego, co rzeczywiście widzi.

Dlaczego próbę powtarza się z różnych odległości?

Z większej odległości zestaw świateł zajmuje mniejszy fragment pola widzenia. Zmiana odległości może więc ujawnić różnicę między współpracą w jego środkowej i bardziej obwodowej części. Wynik zależy także od oświetlenia i używanych okularów.

Cztery punkty są ważną informacją, ale nie potwierdzają samodzielnie prawidłowego widzenia przestrzennego. Ocenia się je wraz z ustawieniem oczu i innymi próbami.

Dla studenta — wersja rozszerzona

Selektywna prezentacja punktów

W standardowym teście Wortha cztery punkty obejmują jeden czerwony, dwa zielone i jeden biały. Przy czerwonym filtrze przed prawym okiem (OD) i zielonym przed lewym (OS) prawe oko widzi dwa punkty czerwone, lewe trzy zielone. Wspólne położenie białego punktu umożliwia zlanie odpowiednich składowych w odpowiedzi obuocznej.

Należy sprawdzić orientację filtrów oraz to, czy każde oko widzi oczekiwany zestaw jednoocznie. Interpretacja kolorów musi odpowiadać faktycznej konfiguracji.

Interpretacja odpowiedzi sensorycznej

Dwa czerwone punkty przy tej konfiguracji wskazują możliwą supresję OS; trzy zielone supresję OD. Pięć jednocześnie widzianych punktów odpowiada diplopii, a ich układ może pomagać określić jej rodzaj. Trzeba odróżnić jednoczesną diplopię od szybkiej alternacji dwóch percepcji.

Odpowiedź czteropunktowa nie dowodzi prawidłowej korespondencji siatkówkowej ani fuzji dołkowej. Przy nieprawidłowej korespondencji również może powstać subiektywnie połączony układ. Test nie mierzy progu stereopsji.

Rozmiar kątowy i warunki

Przy stałym rozstawie punktów zmiana odległości zmienia ich rozmiar kątowy. Zestaw może więc badać inny obszar supresji. Odpowiedź dodatnia z bliska i supresja w dali mogą współwystępować z centralną supresją, ale nie stanowią samodzielnego rozpoznania zespołu monofiksacji. Dokumentuje się odległość, oświetlenie, korekcję, konfigurację filtrów i zgodność z próbami motorycznymi.