Dlaczego dziecko z zezem może nie widzieć podwójnie?
Gdy oczy nie kierują się zgodnie na cel, obrazy mogą ze sobą kolidować. Rozwijający się mózg potrafi ograniczać udział informacji z jednego oka. Dzięki temu dziecko może nie odczuwać dwóch obrazów.
Takie tłumienie nazywa się supresją. Jego nasilenie może zależeć od tego, jak oczy patrzą w danej sytuacji.
Czy oko może widzieć osobno, a być tłumione wspólnie?
Tak. Po zasłonięciu drugiego oka warunki się zmieniają. Dziecko może wtedy korzystać z obrazu, którego udział był ograniczany podczas patrzenia obojgiem oczu.
Dlatego supresja nie jest tym samym co niedowidzenie. Niedowidzenie opisuje zaburzony rozwój funkcji, widoczny także w badaniu danego oka. Supresja opisuje sposób udziału obrazów przy współpracy. Mogą występować razem.
Co sprawdza się w gabinecie?
Ocenia się odpowiedzi w próbach podających każdemu oku określone elementy. Różne testy mogą dawać różne wyniki, bo inaczej rozdzielają obrazy i badają inne obszary.
Nie należy uznawać braku dwojenia za pewny znak prawidłowej współpracy. Nie należy też próbować samodzielnie „wyłączać tłumienia” przez wywoływanie u dziecka podwójnego widzenia. Postępowanie zależy od ustawienia, ostrości, wieku i możliwości łączenia informacji. Celem jest użyteczna, bezpieczna funkcja, a nie samo pojawienie się drugiego obrazu.