Dlaczego każde oko otrzymuje coś innego?
W terapii dychoptycznej obraz jest przygotowany tak, aby kontrolować udział każdego oka. Jedno może otrzymywać ważne elementy lub wyraźniejszy fragment, a drugie obraz mniej wyraźny albo o mniejszej różnicy między jasnymi i ciemnymi elementami, czyli niższym kontraście.
Chodzi o to, aby słabsze oko miało potrzebną rolę, a układ wzrokowy korzystał z obu informacji. Sposób podziału zależy od programu. Do rozdzielenia obrazów mogą służyć specjalne okulary lub gogle.
Czy to po prostu oglądanie filmu lub zwykła gra?
Nie. W badanej metodzie znaczenie mają algorytm, sprzęt, korekcja i dobrany plan. Zwykły film, zabawa w czerwono-niebieskich okularach lub dowolna aplikacja nie mają automatycznie takiego samego działania.
Istnieją badania konkretnych systemów, ale ich wyników nie można przypisać wszystkim produktom z podobnym opisem. Starsze gry i nowsze systemy ze śledzeniem wzroku mogą dawać inne rezultaty.
O co zapytać przed rozpoczęciem?
Jaki dokładnie program jest proponowany, dla jakiej sytuacji go badano i co ma poprawić u dziecka? Ważne są także potrzebne okulary, sposób kontroli i reakcja na dwojenie lub dyskomfort.
Lepszy wynik w grze nie zastępuje pomiaru ostrości i współpracy. Nie należy samodzielnie odstawiać dotychczasowego leczenia. Metoda może być częścią dobranego planu, ale nie obietnicą pełnej poprawy u każdego.