Dwa obrazy nie są identyczne
Prawe i lewe oko oglądają świat z nieco innego miejsca. Mózg zwykle łączy te informacje, tak że widzimy jeden przedmiot, a nie dwa. Niewielkie różnice pomagają dokładniej ocenić, co jest bliżej, a co dalej.
Sprawna współpraca wymaga odpowiednich obrazów, ustawienia i przetwarzania informacji. Nie wystarczy, że oboje oczu jest otwartych. Mózg może w danych warunkach korzystać głównie z jednego obrazu.
Dlaczego sprawdza się to osobno od literek?
Ostrość mówi, jak drobne szczegóły rozpoznaje dane oko. Współpraca dotyczy tego, co dzieje się z informacjami z obojga oczu naraz. Można mieć podobną ostrość, a trudność w ich połączeniu.
W badaniu używa się różnych zadań. Jedne sprawdzają obecność informacji z każdego oka, inne ich łączenie, a jeszcze inne rozpoznanie głębi. Każda próba pokazuje część funkcji.
Co oznacza to dla dziecka?
Zaburzenie współpracy nie musi uniemożliwiać chodzenia, zabawy lub trafiania po przedmioty. Dziecko może korzystać z innych wskazówek, takich jak wielkość, zasłanianie się przedmiotów i ruch. Dobre radzenie sobie w domu nie dowodzi jednak prawidłowego wyniku wszystkich testów.
Postępowanie zależy od przyczyny. Okulary, leczenie niedowidzenia i poprawa ustawienia mogą dotyczyć różnych elementów. Na kontroli ocenia się osobno jakość obrazów, ustawienie oczu i ich łączenie. Dzięki temu wiadomo, która część współpracy się zmienia.