Co daje różne położenie naszych oczu?
Prawe i lewe oko oglądają przedmiot z trochę innej strony. Mózg porównuje niewielkie różnice i wykorzystuje je do oceny, co jest bliżej, a co dalej. Tak powstaje stereopsja, czyli szczególny rodzaj widzenia głębi.
Nie jest obecna od urodzenia w dojrzałej postaci. Rozwija się w niemowlęctwie i dalej doskonali. Prawidłowy rozwój zależy między innymi od jakości obrazów i współpracy oczu.
Dlaczego w gabinecie dziecko wybiera wystającą figurę?
Test może podawać każdemu oku nieco inny obraz. Jeśli dziecko korzysta z ich różnicy, rozpoznaje figurę, która wydaje się położona na innej głębokości. Zadanie pozwala sprawdzić funkcję, której nie ocenia samo czytanie liter.
Wynik zależy od rodzaju testu, wieku i zrozumienia polecenia. Nie należy porównywać bezpośrednio liczby z dowolnej aplikacji z wynikiem klinicznym.
Czy bez tej funkcji dziecko nie ocenia przestrzeni?
Nadal może korzystać z wielkości, perspektywy, ruchu i zasłaniania się przedmiotów. Dlatego dziecko bez prawidłowej stereopsji może dobrze poruszać się po domu lub bawić piłką. To nie dowodzi jednak, że dokładna współpraca jest prawidłowa.
Poprawa ustawienia lub ostrości może stworzyć lepsze warunki, ale nie daje pewności pełnej stereopsji. Cele leczenia warto omawiać oddzielnie i oceniać odpowiednimi próbami.