Test zasłaniania

Po co na chwilę zasłania się oko?

Dziecko patrzy na mały przedmiot. Badająca osoba zasłania jedno oko i obserwuje drugie. Jeśli obserwowane oko wcześniej patrzyło obok celu, może wykonać ruch, aby teraz przejąć patrzenie. Taki ruch pomaga rozpoznać jawne odchylenie ustawienia.

Zadanie wykonuje się zwykle przy patrzeniu w dal i z bliska. Dziecko powinno patrzeć na wskazany cel, a nie podążać wzrokiem za zasłonką. Dlatego osoba badająca może prosić o rozpoznawanie drobnego obrazka lub znaku.

Dlaczego zasłonka przechodzi z oka na oko?

W drugiej odmianie próby zasłania się oczy naprzemiennie. Przez pewien czas nie mają wspólnego obrazu, więc przestaje działać mechanizm pomagający im utrzymać wspólne ustawienie. Można wtedy ujawnić odchylenie, które podczas zwykłego patrzenia pozostaje ukryte.

Te dwie odmiany odpowiadają na różne pytania. Wynik po naprzemiennym zasłanianiu nie oznacza, że oczy są tak samo ustawione przez cały dzień.

Czy rodzic może ocenić to na filmie?

Film z zauważonym uciekaniem oka może być pomocną informacją podczas wizyty. Nie zastępuje jednak kontrolowanej próby. Znaczenie mają uwaga dziecka, ostrość każdego oka, okulary i sposób zasłaniania. Brak wyraźnego ruchu na domowym nagraniu nie dowodzi prawidłowej współpracy oczu.

Cover–uncover i odchylenie jawne

Podczas zasłonięcia jednego oka obserwuje się niezasłonięte oko w poszukiwaniu ruchu nastawczego. Ruch na zewnątrz do celu wskazuje, że oko przed przejęciem fiksacji było odchylone do wewnątrz; ruch do wewnątrz wskazuje wcześniejsze odchylenie na zewnątrz. Analogicznie analizuje się składową pionową.

Przy odsłonięciu ocenia się zachowanie wcześniej zasłoniętego oka i powrót warunków obuocznych. Interpretacja wymaga kontroli, które oko fiksowało przed zasłonięciem i które obserwowano.

Naprzemienne zasłanianie

Alternate cover test rozdziela widzenie obuoczne przez przekładanie zasłonki bez przerwy umożliwiającej fuzję. Ujawnia odchylenie po dysocjacji, obejmujące składową jawną i ewentualną ukrytą. Nie jest pomiarem wyłącznie zeza obserwowanego przy swobodnym patrzeniu.

Do pomiaru wielkości stosuje się neutralizację pryzmatami. Należy zachować rozróżnienie między jakościowym wykryciem ruchu a ilościowym wynikiem w dioptriach pryzmatycznych.

Warunki poprawnego wniosku

Konieczne są dostateczna fiksacja, odpowiedni cel, pełne zasłonięcie, czas dysocjacji i opis korekcji. Niska ostrość, nieuwaga, ograniczenie ruchomości lub niestabilna fiksacja mogą utrudniać interpretację. Pozorny brak ruchu nie powinien być bezwarunkowo utożsamiany z ortoforią ani z prawidłowym widzeniem obuocznym.