Oko kieruje się zbyt mocno do nosa
W zezie zbieżnym jedno oko odchyla się do środka względem przedmiotu oglądanego przez drugie. Może dziać się to stale, okresowo, z bliska lub z daleka. Nie chodzi o prawidłowe zbliżanie osi oczu podczas patrzenia na bliski przedmiot, lecz o utratę zgodnego ustawienia na cel.
Podobny wygląd może mieć różne przyczyny. U części dzieci odchylenie wiąże się z nadwzrocznością, czyli wadą „plusową”, i wysiłkiem ustawiania ostrości. U innych pojawia się bardzo wcześnie, towarzyszy ograniczeniu ruchu oka albo rozwija się z innego powodu.
Dlaczego najpierw mierzy się wadę?
Jeżeli ustawienie zależy od wysiłku wyostrzania obrazu, odpowiednie okulary mogą zmniejszyć zez. Nie oznacza to, że każde odchylenie do nosa da się usunąć samymi okularami. Sprawdza się również ruchy oczu, kąt, widzenie każdego oka i ich współpracę.
Niedowidzenie może wymagać dodatkowego leczenia, nawet jeśli okulary dobrze prostują oczy. Z kolei prawidłowa ostrość nie oznacza automatycznie, że ustawienie oczu nie wymaga dalszego postępowania.
Kiedy zgłosić się szybciej?
Nowe odchylenie, szczególnie nagłe lub połączone z dwojeniem, wymaga pilnej oceny. Jeśli pojawiają się także silny ból głowy, zaburzenia równowagi, opadnięcie powieki lub inne nowe objawy, potrzebna jest natychmiastowa pomoc.
Stałego zeza u niemowlęcia również nie należy odkładać do czasu, aż dziecko zacznie czytać. Badanie można dostosować do wieku, bez znajomości liter.