Widzimy więcej niż sam punkt, na który patrzymy
Kiedy dziecko przygląda się obrazkowi, może jednocześnie zauważyć ruch dłoni obok kartki. Nie musi od razu przenosić wzroku na każdy dostrzeżony przedmiot. Cały obszar widoczny przy utrzymaniu spojrzenia w jednym kierunku nazywamy polem widzenia.
Obejmuje ono to, co widać na wprost, oraz otoczenie po bokach. To inne zagadnienie niż ostrość wzroku, która opisuje rozpoznawanie szczegółów. Dobra ostrość w centrum nie gwarantuje prawidłowego widzenia w całym otoczeniu.
Jak bada się pole widzenia dziecka?
W jednej z metod dziecko patrzy na stały punkt, a w różnych miejscach pojawiają się niewielkie światła. Ma zgłaszać, które zauważyło. Ważne jest utrzymanie spojrzenia na celu, a nie szukanie wzrokiem kolejnych świateł.
U młodszych dzieci stosuje się także inne sposoby obserwowania odpowiedzi. Metodę dobiera się do możliwości współpracy. Nie każda nieprawidłowość na pierwszym wydruku oznacza rzeczywisty ubytek: zmęczenie i niezrozumienie zadania mogą zmienić odpowiedzi.
Co oznacza brak widzenia w części obszaru?
Ograniczony obszar słabszego lub nieobecnego widzenia nazywa się mroczkiem. Przyczyn może być wiele, między innymi choroby siatkówki, nerwu wzrokowego lub dalszej drogi przekazywania obrazu do mózgu. Sam rysunek pola nie określa jeszcze przyczyny.
W zezie może występować także ograniczenie odbioru obrazu jednego oka podczas patrzenia obojgiem oczu. Nie jest to automatycznie taki sam ubytek jak uszkodzenie siatkówki. Różnicę wyjaśnia badanie w różnych warunkach patrzenia.
Kiedy potrzebna jest pilna ocena?
Nagłe zniknięcie części obrazu, pojawienie się przesuwającej ciemnej zasłony albo nagła utrata widzenia wymaga pilnej pomocy medycznej. Nie jest to sytuacja do samodzielnego sprawdzania za pomocą testu w internecie. Wcześniejszy prawidłowy pomiar ostrości nie wyklucza nowego problemu.