Twoje konto

Utwórz konto, aby zapisywać ćwiczenia dziecka, przeglądać jego aktywności i przekazywać podsumowania wybranemu specjaliście.

Oczopląs utajony

Postać oczopląsu ujawniająca się lub nasilająca po zasłonięciu jednego oka, związana z wczesnym zaburzeniem współpracy oczu. Może wpływać na jednooczny pomiar ostrości.

Inne nazwy

latent nystagmus · FMNS · manifest latent nystagmus · oczopląs jawno-utajony · fusion maldevelopment nystagmus syndrome

Dla rodzica

Dlaczego ruchy widać dopiero po zakryciu oka?

W tej postaci oczopląsu wspólne patrzenie wpływa na stabilność ruchów oczu. Po zasłonięciu jednego oka ruchy mogą się pojawić lub wyraźnie nasilić. Zwykle wiąże się to z zaburzeniem rozwoju współpracy oczu we wczesnym dzieciństwie.

Jeżeli ruchy są już widoczne przy odkrytych obu oczach, ale nasilają się po zasłonięciu, można spotkać określenie „oczopląs jawno-utajony”. Nazwa opisuje warunki ujawniania ruchów.

Co to zmienia podczas badania?

Po zakryciu jednego oka patrzenie może stać się trudniejsze właśnie dlatego, że nasilają się ruchy. Wynik jednooczny trzeba więc interpretować z uwzględnieniem tych warunków.

Badanie każdego oka pozwala ocenić jego widzenie i wykrywać niedowidzenie mimo trudniejszych warunków próby. Osoba badająca może dostosować sposób próby i zapisać wpływ zasłaniania.

Czy plaster jest wtedy zawsze zakazany?

Nie da się tego rozstrzygnąć z samej nazwy. Jeżeli potrzebne jest leczenie niedowidzenia, dobiera się je z uwzględnieniem nasilenia ruchów i wyników każdego oka. Czasem wymaga to modyfikacji postępowania.

Nie należy ani rezygnować samodzielnie z zaleceń, ani zwiększać zasłaniania w nadziei, że ruch „przywyknie”. Warto zgłosić, jeśli po zakryciu dziecku wyraźnie trudniej patrzeć lub wykonywać zadania. To istotna informacja dla planu.

Dla studenta — wersja rozszerzona

Związek z rozwojem fuzji

Oczopląs utajony i jawno-utajony są związane z wczesnym zaburzeniem rozwoju obuocznego; używa się też określenia fusion maldevelopment nystagmus syndrome. Klasycznie są to sprzężone poziome ruchy skokowe nasilające się przy patrzeniu jednoocznym.

Szybka faza jest skierowana w stronę oka fiksującego. Przy zmianie tego oka kierunek może się odwrócić. Nie jest to jednak jedyna możliwa przyczyna zmiany kierunku oczopląsu, dlatego nie należy używać takiej reguły jako wyłącznego testu rozpoznawczego.

Warunki pomiaru są częścią wyniku

Zasłonięcie zmienia nie tylko dostępność obrazu, ale również motorykę. Spadek ostrości jednoocznej może zawierać komponent nasilenia oczopląsu. Porównanie musi uwzględniać metodę okluzji, pozycję spojrzenia i możliwość fiksacji.

Jednocześnie nie można zrezygnować z rozpoznania asymetrii funkcji ani uznać każdego słabego wyniku za sam efekt ruchu. Refrakcja, struktury i inne wskaźniki pomagają ocenić współistniejącą ambliopię.

Wpływ na leczenie

Decyzja dotycząca okluzji, penalizacji lub innych metod wymaga bilansu korzyści i pogorszenia funkcji w danych warunkach. Sam wzrost amplitudy po zakryciu nie dowodzi, że każda forma leczenia ograniczającego lepsze oko jest przeciwwskazana.

Należy raportować efekt na ostrość, charakter ruchu i komfort, zamiast utożsamiać zmniejszenie widocznego oczopląsu z leczeniem wszystkich zaburzeń czuciowych. Postać ta nie jest synonimem każdego oczopląsu rozpoczynającego się w niemowlęctwie.