Co znaczy, że dziecko utrzymuje spojrzenie?
Gdy dziecko przygląda się twarzy lub zabawce, jego oko kieruje się na wybrany cel i przez chwilę go utrzymuje. W badaniu mówimy wtedy o fiksacji.
Można ją oceniać również u dziecka, które jeszcze nie nazywa obrazków ani liter. Osoba badająca obserwuje, czy każde oko podejmuje patrzenie na cel, jak stabilnie je utrzymuje i co dzieje się po odsłonięciu drugiego oka.
Dlaczego sprawdza się każde oko?
Przy patrzeniu dwojgiem oczu dziecko może chętniej korzystać z jednego. Drugie może mieć słabsze widzenie, ale sama preferencja nie wystarcza, żeby stwierdzić niedowidzenie. Znaczenie mają także ustawienie oczu i warunki próby.
Przykład objaśniający: niemowlę śledzi zabawkę po zasłonięciu prawego oka, lecz po jego odsłonięciu szybko wraca do patrzenia nim. Taka obserwacja pomaga zaplanować dalsze badanie. Nie daje jeszcze wyniku odpowiadającego odczytaniu konkretnego rzędu liter.
Patrzenie na cel i wyostrzanie obrazu to różne czynności
Fiksacja dotyczy utrzymania spojrzenia. Akomodacja, czyli zmiana ostrości przy patrzeniu na różne odległości, dotyczy działania układu wewnątrz oka. Obie czynności mogą współpracować, ale nie oznaczają tego samego.
Krótki moment odwrócenia wzroku u zmęczonego dziecka także nie świadczy sam w sobie o chorobie. Wynik ocenia się z uwzględnieniem wieku, zainteresowania celem i pozostałych badań.