Dlaczego dziecko ma dwie strefy w jednym szkle?
Górna część służy zwykle do patrzenia dalej, a dolna zawiera dodatek do bliży. Dzięki niemu oczy potrzebują mniej własnego wyostrzania podczas czytania.
U wybranych dzieci mniejszy wysiłek może ograniczać nadmierne skierowanie oczu do nosa. Takie okulary stosuje się więc w części zezów związanych z ustawianiem ostrości, czyli zezów akomodacyjnych.
Czy wystarczy, że odpowiednia część jest w okularach?
Musi być jeszcze rzeczywiście używana. Ważne są wysokość segmentu, dopasowanie oprawy i sposób patrzenia z bliska. Jeśli dziecko stale omija dolną strefę, efekt może różnić się od planowanego.
Nie należy samodzielnie zmieniać wysokości lub mocy. Warto pokazać w gabinecie, jak dziecko czyta i ustawia głowę, oraz zgłosić trudności.
Czy mniejszy zez z bliska oznacza dokładniejsze widzenie przestrzenne?
Nie automatycznie. Poprawa ustawienia i dokładność widzenia przestrzennego są odrębnymi wynikami. Badania nie dają podstaw do obietnicy, że każde takie okulary przywrócą pełną współpracę.
Wybór powinien mieć konkretny cel i termin oceny. Na kontroli sprawdza się ustawienie oczu z daleka i z bliska oraz to, czy dziecko korzysta z informacji o głębi. Te wyniki pomagają zdecydować o dalszym noszeniu szkieł.