Twoje konto

Utwórz konto, aby zapisywać ćwiczenia dziecka, przeglądać jego aktywności i przekazywać podsumowania wybranemu specjaliście.

Oftalmoskopia

Oglądanie wnętrza oka, zwłaszcza siatkówki i tarczy nerwu wzrokowego. Pomaga szukać strukturalnych przyczyn słabszego widzenia i zeza; nie jest tym samym co pomiar wady.

Inne nazwy

badanie dna oka · ophthalmoscopy · wziernikowanie dna oka · funduscopy

Dla rodzica

Co oznacza badanie dna oka?

Osoba badająca ogląda wewnętrzną, tylną część oka przy użyciu światła i odpowiedniej optyki. Sprawdza siatkówkę, jej centralny obszar oraz miejsce, z którego wychodzi nerw wzrokowy.

Często potrzebne są krople rozszerzające źrenicę, aby uzyskać lepszy widok. Światło może być przez chwilę nieprzyjemnie jasne. Współpracę i sposób badania dostosowuje się do wieku.

Dlaczego jest potrzebne przy podejrzeniu niedowidzenia?

Trzeba sprawdzić, czy słabszego widzenia nie powoduje zmiana w budowie oka. Niedowidzenie rozwojowe i choroba siatkówki to różne mechanizmy, choć mogą współistnieć.

Również nowy zez wymaga oceny przyczyny, a nie tylko zmierzenia kąta. Gorsze widzenie z powodu choroby jednego oka może wpływać na jego ustawienie.

Czy to zastępuje badanie literek i wady?

Nie. Oglądanie struktur, pomiar wady wzroku i sprawdzanie funkcji to uzupełniające się części. Oko może wyglądać prawidłowo, a mimo tego widzieć słabiej, jeśli układ wzrokowy w okresie rozwoju nie nauczył się dobrze rozpoznawać docierającego obrazu.

Jeśli dotychczasowe wyniki nie wyjaśniają trudności, badający może dobrać dodatkowe zdjęcia, przekroje oka lub próby sprawdzające działanie układu wzrokowego. Wyjaśni wtedy, czego szuka i jak wynik pomoże ustalić dalsze postępowanie.

Dla studenta — wersja rozszerzona

Obserwacja struktur tylnego odcinka

Oftalmoskopia umożliwia ocenę tarczy nerwu, plamki, naczyń i siatkówki. Metody bezpośrednie, pośrednie i badanie z odpowiednią soczewką różnią się powiększeniem, polem i możliwością oceny przestrzennej. Rozszerzenie źrenicy zwykle poprawia zakres obserwacji.

Ocenę ograniczają przejrzystość ośrodków, źrenica i współpraca. Pojedyncza fotografia centralnego dna nie jest równoważna pełnemu badaniu wszystkich wymaganych obszarów.

Rola w różnicowaniu

Przed przypisaniem niskiej ostrości wyłącznie ambliopii należy uwzględnić patologię strukturalną. Zmiana może ograniczać widzenie bezpośrednio i jednocześnie sprzyjać komponentowi rozwojowemu. Brak oczywistej zmiany w podstawowej obserwacji nie wyklucza każdej choroby nerwu lub siatkówki.

Nowy zez, leukokoria i niewyjaśniona utrata funkcji wymagają odpowiednio pilnej i dokładnej oceny. Sam prawidłowy wynik refrakcji nie rozwiązuje tych pytań.

Metody uzupełniające

OCT pokazuje przekroje określonych struktur, a elektrofizjologia wybrane odpowiedzi czynnościowe. Uzupełniają obserwację zgodnie ze wskazaniem, nie zastępują jej bezwarunkowo.

Dokumentacja powinna wskazywać obejrzany zakres, ograniczenia i dalszy plan. Ogólne „dno prawidłowe” przy istotnie ograniczonym wglądzie może nadmiernie sugerować pewność. Z kolei prawidłowa struktura nie jest dowodem prawidłowej ostrości, współpracy lub rozwoju całej drogi wzrokowej.