Co mierzy liczba przy opisie zeza?
Kąt mówi, jak duże jest odchylenie oczu względem wspólnego celu. To inna informacja niż ostrość wzroku. Dziecko może mieć mały kąt i zaburzoną współpracę albo większy kąt przy podobnej ostrości obu oczu.
Wynik podaje się często w dioptriach pryzmatycznych, oznaczanych znakiem Δ. Nie są to te same dioptrie co moc zwykłych szkieł okularowych. Niekiedy kąt zapisuje się w stopniach.
Dlaczego podczas wizyty jest kilka pomiarów?
Oczy mogą ustawiać się inaczej z bliska i z daleka, w okularach i bez nich albo w różnych kierunkach. Zasłanianie może dodatkowo ujawnić część odchylenia, którą dziecko zwykle wyrównuje wspólnym patrzeniem.
Dwa wyniki mogą opisywać inne warunki, na przykład patrzenie z bliska i z daleka. Do porównania postępu warto wiedzieć, czy sprawdzono ten sam cel, odległość i korekcję.
Co jeszcze jest potrzebne do planu?
U małych dzieci czasem szacuje się ustawienie na podstawie odblasku światła na oczach. Jeśli możliwa jest dokładniejsza próba, używa się pryzmatów i obserwacji ruchów nastawczych.
Plan leczenia uwzględnia przyczynę, zmienność kąta, widzenie każdego oka, współpracę i objawy. Po leczeniu warto pytać nie tylko „ile zostało kąta”, ale też jak zmieniło się patrzenie w ważnych dla dziecka sytuacjach.