Dlaczego wiek dziecka ma znaczenie?
W pierwszych latach życia układ wzrokowy intensywnie uczy się korzystać z obrazów. Dobre warunki patrzenia pomagają mu się rozwijać. Długotrwały nieostry lub zasłonięty obraz może w tym czasie szczególnie mocno zaburzyć ten proces.
Taki czas zwiększonej podatności na doświadczenie nazywamy okresem wrażliwym. Różne umiejętności wzrokowe rozwijają się w różnym tempie, a ich okresy największej podatności kończą się stopniowo.
Dlaczego u niemowlęcia czasem liczą się tygodnie?
Znaczna przeszkoda zasłaniająca obraz, na przykład gęsta zaćma, może wcześnie zakłócić naukę widzenia. Dlatego takiej sytuacji nie ocenia się tak samo jak dopiero wykrytej różnicy wady wzroku u ucznia. Rodzaj problemu i moment jego pojawienia się są równie ważne jak sam wiek.
Wczesne wykrycie daje możliwość działania, zanim zaburzenie się utrwali. Pomagają w tym badania wzroku, bo niedowidzenie często rozwija się bez łatwych do zauważenia objawów.
Czy starszemu dziecku nie można już pomóc?
Nie można tego stwierdzić wyłącznie na podstawie wieku. Badania pokazują, że poprawa jest możliwa także u części starszych dzieci. Zależy między innymi od przyczyny, wcześniejszego leczenia i obecnego widzenia.
Nie należy więc ani rezygnować z oceny po określonych urodzinach, ani odkładać leczenia z myślą, że „zawsze zdążymy”. Najbardziej pomocne jest ustalenie, co można zrobić teraz i jak będzie sprawdzany efekt.