Punkt wyjścia
Rodzic zauważa, że jedno oko dziecka czasem ustawia się inaczej. Nie wie, jak nazywa się problem. Wystarczy zapisać obserwację zwykłymi słowami, bez wybierania diagnozy z listy.
Co można zanotować
Od kiedy sytuacja zwraca uwagę? Czy pojawia się stale, czy okresowo? Czy dziecko nosi okulary? Czy były wcześniejsze badania lub operacje? To przykłady pytań organizujących wywiad, a nie formularz samodzielnego rozpoznania.
Pytania do rozmowy
Co oceniono osobno w każdym oku? Jakie informacje dała ocena ustawienia oczu? Czy potrzebna jest dalsza diagnostyka lub kontrola? Rodzic może poprosić o zapis ustaleń prostym językiem.
Co zabieramy dalej
Karta pytań i dokumenty ułatwiają rozmowę. Wynik przykładowej sytuacji nie jest z góry ustalony, dlatego nie dopisujemy rozpoznania ani spektakularnego zakończenia.